Het houdt een keer op…

Na 8 maanden Mongolie, waarbij de temperatuur van -30° Celcius naar +30° Celcius is gegaan en nu weer op de terugweg is naar de min, is het tijd om weer naar Nederland te gaan. De laatste weken waren druk met de laatste bezoeken aan herder groepen, het organiseren van en training geven gedurende de TradeFair in Arvaikheer, rapportages afmaken en verhuizen van Arvaikheer naar Ulaanbaatar. Uiteraard ook met de nodige feestjes, karaoke party’s en afscheidsetentjes.

Paardrijden in Terelj in de herfst

Paardrijden in Terelj in de herfst

Het mooiste afscheid was toch wel de tweedaagse paardrijtocht met VSO collega’s. Een van mijn VSO collega’s Debra, werkzaam bij de Association for Parents with Disabled Children (APDC), reed al 19 dagen met een groepje bestaande uit een herder, een lama (boeddhistische monnik) en haar tolk door Mongolië om aandacht te vragen voor gehandicapte kinderen. Wij vergezelde haar op haar laatste twee dagen te paard. Door een van de prachtigste plekken van Mongolië (rondom Terelj) reden we twee dagen in de richting van Ulaanbaatar. De eerste dag vertrokken we vanaf het enorme standbeeld van Chinggis Khaan naar Terelj, ongeveer 20 kilometer. Onderweg kregen we heerlijke erwtensoep van Bert, de eigenaar van een toeristenkamp in Terelj. Het was erg gezellig om met zijn allen te rijden (een groep van zo’n 8 personen) en de omgeving was prachtig. ‘s Avonds sliepen we in een ger van het toeristenkamp van Bert en kwamen we nog een heel aantal Nederlanders tegen. Gezellig!

 

Het toeristenkamp bij zonsopgang

Het toeristenkamp bij zonsopgang

De volgende dag niet te laat vertrokken voor de volgende 40 kilometer. Enkelen onder ons waren al wat stijfjes, maar dat ging er wel vanaf toen we in een goede draf tempo maakten. Weer langs prachtige beekjes, dennenbossen, kleine zandpaadjes en met een stop tussendoor voor een lekkere boterham met kaas. Jaa, ik ben alweer helemaal gewend aan het Nederlandse dieet. De laatste kilometers gingen door de buitenwijken van Ulaanbaatar, Gatchuurt genaamd. Mijn paard had waarschijnlijk nog nooit zoveel afval bij elkaar gezien en sprong weg bij elk plastic zakje….uiteindelijk kwamen we bij het eindpunt terecht: het Lotus Orphanage centre. Een prachtige plek waar een heel nieuw complex is verrezen voor wezen uit Ulaanbaatar. Daar kunnen ze leven, naar school gaan en een nieuwe toekomst opbouwen.

In optocht door het centrum van Ulaanbaatar voor gehandicapte kinderen

In optocht door het centrum van Ulaanbaatar voor gehandicapte kinderen

Omdat het complex nog niet helemaal af was, hadden we de keuze om op de grond te slapen in meegebrachte slaapzakken of naar huis te rijden. De keuze was zo gemaakt en nadat we afscheid hadden genomen van de paarden, reden we in het Russische busje terug naar Ulaanbaatar. Na een heerlijke kebab konden we douchen en in een heerlijk zacht bed kruipen! De volgende dag liepen we in rally met een hele groep naar het Mongoolse Parlement om publiek aandacht te vragen voor gehandicapte kinderen en hun rechten. Hun situatie vraagt er echt om, aangezien veel Mongolen nog steeds geloven dat het krijgen van een gehandicapt kind een straf van de Goden is en de kinderen daarom nauwelijks deelnemen aan het openbare leven. Lees er meer over op de blog van Debra.

 

2 responses to this post.

  1. Posted by Arjan Somsen on October 25, 2011 at 8:56 pm

    Hoi Dorieke,

    Leuk zo’n 2daagse rit op een paard. Ik zag een tijdje geleden een vrouw bij Pauw en Witteman zitten die meegedaan had aan de zwaarste en langste paardenrace door Mongolië (Mongol Derby). Moet voor jou net zo’n soort ervaring zijn geweest.

    Alvast welkom in Nederland! En dat is maar voor heel kort toch? Want je gaat in december alweer naar Oeganda! Goed bezig!

    groetjes Arie

    Reply

  2. Hoi Dorieke,
    Dit interview bedoelde ik:

    De man heet Olivier de Schutter en hij was speciaal rapporteur voor de VN voor het recht op voedsel. Hij pleit voor het versterken van kleinschalige familiale landbouw.

    Ik ben benieuwd naar je ervaringen in Oeganda.

    Groeten

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: