Training in Bayangol

Training voor herders betekent niet alleen een paar uur serieus aan de slag, maar ook een sociale, alcoholische en sportieve factor. Hieronder met foto’s de trainingen in Bayangol (Gobi regio) verteld:

Zo ziet de Gobi regio er uit met her en der een ger

Zo ziet de Gobi regio er uit met her en der een ger

 

Bij aankomst in de Gobi regio was het enige wat je kon zien een grote vlakte met stenen, af en toe wat vergeelde grassen en heeel af en toe een ger. Omdat we op deze manier natuurlijk nooit de juiste herder groepen zouden kunnen vinden, reden we eerst naar het soum centre (dorpscentrum) van Bayangol om de extension officer (soort landbouwvoorlichter vanuit de overheid) op te halen.

 

 

 

 

Dit is wat er nog over is van de kas...

Dit is wat er nog over is van de kas...

Bij haar ger aangekomen aan de rand van het dorp, vertelde ze in tranen dat twee nachten daarvoor haar kas weggewaaid was. Van het projectgeld hadden ze een demonstratiekas neergezet bij haar ger, maar door de enorme wind van 2 dagen geleden was die compleet de lucht ingegaan, had een electriciteitsmast verwoest en was een paar honderd meter verderop neergekomen. Het zou weer heel wat geld kosten om deze opnieuw op te bouwen…dus gezamenlijk over nieuwe mogelijkheden gedacht voor de kas (verstevigen, verlagen en een windbreker neerzetten in de vorm van bomen oid). Andere tips zijn welkom!

 

 

 

Terwijl we training geven, wordt de lunch bereid en rennen de kinderen rond

Terwijl we training geven, wordt de lunch bereid en rennen de kinderen rond

Na hierover gerapporteerd te hebben aan het projectmanagement (en dat het echt niet de fout was van de extension officer), konden we op weg naar de eerste herder groep. Al onze trainingen zijn in een ger van een van de herder groep leden, waardoor we alleen een flip-over mee kunnen nemen en wat hand-outs. Goede elektriciteit en een scherm zijn niet aanwezig, dus we mogen onze powerpoints gewoon thuis laten. Terwijl we training geven, wordt er gekookt in de ger voor de lunch en soms zitten er soms wel 20 mensen in de ger om de training te volgen.

 

Dit meiske pakt snel de lekkerste stukjes eruit voordat iedereen aan de lunch begint

Dit meiske pakt snel de lekkerste stukjes eruit voordat iedereen aan de lunch begint

 

 

 

 

Halverwege de training is het tijd voor de lunch. Regelmatig wordt een schaap geslacht voor de training, zodat iedereen een lekker vers stukje schaap kan eten. Helaas is het dus zo dat overal waar ik kom, ik een spoor van geslachte schapen achterlaat. Sorry… Maar alle aanwezigen genieten van het vlees, het vet (dat vinden alleen de Mongolen lekker, wij proberen het stiekem aan de hond te voeren) en het afkluiven van de botten. Alles van het schaap wordt gebruikt: van de poten wordt zelfs het haar afgebrand en daarna wordt het dagen gekookt tot het gelei is. Lekker toetje..!!

 

 

Groepsfoto in de ger

Groepsfoto in de ger

Aan het einde van de training wordt er nog even een groepsfoto gemaakt. Omdat er een sneeuwbui aankomt, is de training iets eerder afgelopen. Dan blijkt dat het al aan het sneeuwen is: iets waar de aanwezigen zeer gelukkig mee zijn. Dus iedereen blijft lekker binnen in de ger zitten. De flessen wodka en blikken bier komen tevoorschijn. En uiteraard, waar alcohol is, wordt gezongen. Nadat mijn collega Tumen de aftrap geeft met een van de vrouwen, start iedereen om de beurt een gouwe ouwe Mongoolse kraker of een modern Mongools popliedje. Halverwege ben ik aan de beurt…dankzij alle karaoke-sessies en een concert in Arvaikheer weet ik moeiteloos een refrein van een van de meest bekende popliedjes te produceren. Dat is volgens de dolenthousiaste aanwezigen wel weer een paar glazen wodka waard…hmmm.. gelukkig zijn er geen foto’s of filmpjes van…😉

 

Bayangol met sneeuw ziet er heel anders uit

Bayangol met sneeuw ziet er heel anders uit

Als we weer buiten komen, is het landschap compleet veranderd. We rijden naar de ger van een van de groepsleden en blijven daar slapen. Zes extra personen is geen probleem in een ger: een tapijt wordt uitgerold over de hele breedte van de ger en we leggen netjes onze slaapzakken er naast elkaar op. Als ik naar links kijk, raakt mijn neus bijna die van mijn collega en als ik naar rechts kijk, kijk ik recht in de ogen van de tolk, maar we blijven in ieder geval warm zo. De volgende ochtend schijnt het zonnetje door de opening van de ger in het dak en staan we om 6u weer naast onze slaapzak. Het ontbijt bestaat uit de ingewanden van het gisteren geslachte schaap, waardoor ik dit keer toch echt maar een keer het ontbijt oversla…

 

 

Volleyballen in de Gobi: 1 grote zandbak!

Volleyballen in de Gobi: 1 grote zandbak!

Nadat we alle spullen ingepakt en de herders bedankt hebben voor hun gastvrijheid, gaan we naar de volgende herder groep. Al het sneeuw van gisteren is alweer gesmolten, waardoor omgeving Bayangol er weer precies hetzelfde uitziet als gisterochtend. Bij de volgende herder groep aangekomen, kunnen we snel aan de slag met de training. Halverwege wordt het erg warm in de ger door het koken en de buitentemperatuur. Tijd voor een energizer. Omdat we een volleybal hebben meegenomen, besluiten we een potje te gaan volleyen met de hele herder groep. Ze blijken verbazend goed en we maken een veld in het zand en gaan een wedstrijdje volleyballen. Pas als de lunch klaar is, stoppen we en na de lunch gaan we verder met de training.

 

 

Een demonstratie van de grondbewerking voor aardappelen

Een demonstratie van de grondbewerking voor aardappelen

 

De herder groep is begonnen met het bewerken van de aarde om aardappelen te verbouwen. Ze willen het ons graag laten zien, omdat dit hun nieuwe business is en er veel werk in zit. Dankzij het nieuw-gebouwde waterpunt kunnen ze de aardappelen irrigeren en ook andere producten verbouwen die daarvoor niet mogelijk waren. Het komende jaar verbouwen ze de aardappelen voor hun eigen consumptie, maar later zijn ze van plan om het ook voor de mensen in het dorp te verbouwen. Een nieuwe manier om inkomen te genereren!

 

 

 

Netjes in een rijtje moeten alle volleybal teams zich presenteren

Netjes in een rijtje moeten alle volleybal teams zich presenteren

Bij terugkomst in het soum centre horen we dat er die middag een volleybal wedstrijd wordt georganiseerd in de gymzaal van de lokale school. Daar kunnen we nog mooi aan meedoen! Om 4 uur staan we met een team van projectmedewerkers en herdergroep leden klaar om de andere teams te verslaan. Omdat ik geen sportschoenen mee heb genomen, volleybal ik met mijn laarzen met hakje, wat helemaal niet nodig is, omdat het volleybalnet zo laag hangt dat IK zelfs gemakkelijk kan blokken en smashen!! Helaas blijken de andere teams wat beter op elkaar ingespeeld en verliezen we twee keer (wel nipt hoor, we zijn niet weggespeeld ofzo..). Maar de soum governor (burgemeester) is onder de indruk van onze kwaliteiten en nodigt ons uit voor de culturele avond die avond. We zijn eigenlijk van plan om door te reizen naar de volgende herder groep, maar goed, dit kunnen we niet afslaan.

 

 

Mijn collega's geven even het goede voorbeeld op de dansvloer bij de Mongoolse wals

Mijn collega's geven even het goede voorbeeld op de dansvloer bij de Mongoolse wals

Die avond zitten we netjes om 9 uur klaar in het lokale theater voor de culturele avond. Een familie uit de soum heeft de regionale zangcompetitie gewonnen en zal deze avond haar kunsten vertonen. Helaas zijn ze er om half 11 nog steeds niet. Rond 11 uur beginnen ze, nadat er vanuit de zaal al gezongen en geroepen wordt dat het toch echt eens moet gaan beginnen. Ze zijn inderdaad goed, al is het ene familielid beter dan het andere, wat enorm applaus en geroep oplevert vanuit de zaal voor de goede en een ijzige stilte voor de minder goede zangers en zangeressen… Wij Nederlanders zijn niet de enigen die vrij direct zijn! Als het optreden klaar is, begint het echte feest pas. De muziek gaat harder en iedereen rent de zaal in, waar inmiddels alle stoelen aan de zijkant zijn geschoven en begint te dansen. De soum governor vraagt me om de eerste dans met hem te dansen, maar dat lijkt me niet zo’n goed idee, aangezien iedereen mij toch al de hele avond aan zit te staren en ik mijn danskunsten liever aan hun verbeelding over laat…Uiteindelijk sta ik toch de hele avond weer op de dansvloer, maar die foto’s kunnen beter niet op internet gepubliceerd worden…

2 responses to this post.

  1. Ha Dorieke Leuk om te lezen. Volgens mij past Mongolie helemaal bij jou! Dolle boel daar. Wat is mijn missie naar Uganda en Kenia maar saai eigenlijk. Wij doen hier alles zoals gepland en s’avonds zit ik met koud biertje in een fijn guest house naar de volgels en andere geluiden te luisteren… Toch maar eens serieus werk maken voor opdracht in Mongolie

    Reply

  2. Posted by Kirsten on June 30, 2011 at 7:53 am

    Whow!! Super verhalen weer, wat een belevenissen! Snap dat je het ontbijt een keertje hebt geskipt… En wat betreft die dans en karaoke foto’s… daar zijn we natuurlijk juist wel benieuwd naar!! Geniet!

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: