Werken op het Mongoolse platteland deel 1

Als ‘Agrarische inkomsten specialist’ kun je natuurlijk niet de hele dag achter je bureau blijven zitten. Daarom gingen we de afgelopen dagen weer naar ‘het veld’!! Om zo efficiënt mogelijk gebruik te maken van alle bronnen, combineerden we een volle jeep met bezoeken aan 3 herdersgroepen, een kashmier markt en onze training over toegevoegde waarde en marketing. Hier volgt een verslag van dag 1 (anders wordt het wel heel lang, de rest volgt de komende dagen):

Donderdagochtend 7 uur precies staat de jeep voor de deur en staan wij (mijn collega/huisgenoot Aly Loes en ik) al klaar. Na het ophalen van 3 anderen zit de jeep vol (6 personen) en vertrekken we richting Khujirt. Een bandje wordt in de cassettedeck van de jeep gedaan (ja, dat bestaat nog) en uit volle borst zingen onze Mongoolse collega’s mee. Wij kennen 1 Mongools liedje tekstueel en zingen ook dat uit volle borst mee. Na ruim een uur arriveren we bij de eerste herdersgroep leider. Daar krijgen we ‘soete the’ (thee met melk) en een snoepje. Informatie wordt uitgewisseld en er wordt gevraagd hoe het staat met hun ‘business plan’. Vanuit het project kunnen ze geld krijgen als de deelnemende herdersgroepen een ‘business plan’ schrijven en aantonen dat ze het geld goed gaan gebruiken. Ze hebben nog geen ‘business plan’ geschreven en hebben ook eigenlijk nog geen idee wat ze willen doen. Dus wordt een fles wodka erbij gehaald en zitten we om half 9 aan het eerste glaasje ideeën te bedenken hoe ze meer geld kunnen verdienen (don’t worry, half 9 is geen record; we hebben al een keer om half 8 aan de wodka gezeten…). Na een uurtje vertrekken we weer, op naar de volgende groep.

Ondertussen genieten we in Mongolië allemaal van de zon en de steeds hogere temperaturen

Ondertussen genieten we in Mongolië allemaal van de zon en de steeds hogere temperaturen

Een paar uur later zitten we weer in een ger van een herdersgroep leider, een heel aantal kilometer verderop. Terwijl we aan de ‘soete the’ zitten, komen vijf andere leden van de groep ook binnen. Deze herdersgroep heeft al een ‘business plan’ geschreven en we komen even vragen hoe het ermee staat. Alles blijkt in orde: de materialen zijn aangeschaft en binnenkort beginnen ze de resten van bomen te verwijderen uit het nabijgelegen bos. Deze worden dan als brandhout in het dorp verkocht en de winst kan weer gebruikt worden voor nieuwe investeringen van de herdersgroep. Uiteraard vragen we ook even hoe het met de dieren gaat. Die doen het goed dit jaar, bovendien willen ze aardappelen gaan planten om wat extra bij te verdienen. Als we vertellen dat we uit Nederland komen, blijken we ineens ook aardappel experts te zijn…

Een herdersgroep wil wel even poseren

Een herdersgroep wil wel even poseren

Nadat we nog even vast hebben gezeten in de modder, met zijn vijven aan een touw hebben gehangen om de jeep uit de modder te trekken en wij vrouwen zelfs van een herder een lift op zijn paard aangeboden hebben gekregen omdat de jeep inmiddels 100m verderop uit de modder gereden is en wij er nog middenin staan, komen we om een uurtje of 3 aan in Bat Ulzi. Daar hebben een aantal herders al op ons gewacht, want ze hadden te horen gekregen dat de training al om 11 uur zou starten…in ieder geval hebben de meesten van hen zich in de tussentijd wel vermaakt. Een half uurtje later starten we de training voor een klein groepje. Er wordt enthousiast meegedaan met de training en naderhand gaan ze tevreden over wat er geleerd is terug naar hun ger. Mooi! Omdat we weten dat het eten in het ‘restaurant’ van het dorp ECHT niet lekker is (ik denk dat zelfs mijn vader het niet zou willen eten en dat wil wat zeggen) en we dat tussen neus en lippen door hebben laten vallen, is ons aangeboden om bij de landbouwvoorlichter en zijn vriendin te komen eten. We krijgen heerlijk eten voorgeschoteld en spelen ondertussen een potje kaarten. Wat zouden we er toch bij drinken…??

Gezamenlijk de value chain van kashmier aan het bespreken in de training

Gezamenlijk de value chain van kashmier aan het bespreken in de training

Niet al te laat duiken we allemaal ons bed in bij een lokaal ‘hotel’, aan de rand van het dorpsplein.

One response to this post.

  1. Posted by Janneke en Eelke on April 23, 2011 at 9:54 am

    Hee Dorieke,

    Je beleeft nog eens wat daar in Mongolië. Wat ik me nu afvraag, wij vieren dit weekend het belangrijkste feest van de Christenen: het Paasfeest. Hoe is dat in Mongolië? Kennen ze het verhaal van het lijden en sterven en de opstanding van Jezus daar ook? Hoe wordt het gevierd?
    Groeten omke Eelke.

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: