Gewoon een dagje in Ulaanbaatar

De afgelopen dagen zijn niet zo heel interessant geweest: ‘s ochtends staan ik en de zes andere VSO’ers in het guesthouse rond half 7 op om een poging te wagen een warme douche te nemen (lukt in ongeveer 50% van de gevallen…hoe het komt dat het soms alleen koud water is, is nog niet bekend…). Dan wurmen we ons de kleine keuken in om ontbijt te maken (voor de Nederlanders geroosterd brood met boter en zonder beleg, voor de rest een pan pap). Na het tandenpoetsen trekken we allemaal 3 lagen extra kleding aan, mutsen op, laarzen aan en handschoenen aan en gaan we naar buiten. Na 50 meter staat dan de bus op ons te wachten (ik overschat de afstand misschien een beetje, mijn excuses).

Deze bus staat elke ochtend voor ons klaar om exact 7.55u

Deze bus staat elke ochtend voor ons klaar om exact 7.55u

Met de bus worden we naar Bridge college gebracht, waar we onze taaltraining krijgen in groepjes van 3-4 personen. Het tempo zit er goed in: in twee weken moeten we onszelf kunnen redden in de Mongoolse samenleving (het heet ook geen talencursus maar een ‘survival course’…). In de 10 minuten pauze tegen een uurtje of half 11 moeten we de pasgeleerde zinnetjes oefenen op de Mongoolse aanwezigen in de kantine en de kantinejuf zo goed mogelijk uitleggen wat we willen (sommigen bestellen eten, ik meestal alleen thee (tsee) met suiker (soegaar)). Tussendoor worden we ook zo nu en dan uit het klaslokaal losgelaten om Mongoolse mensen te zoeken om de zinnetjes mee te oefenen. Gelukkig zijn de meesten goedgezind en doen ze enthousiast mee. Sommigen niet…

 

Om precies 20 minuten over 12 zijn we klaar.

Goedkope restaurants = puzzelen met de menukaart + geen engels sprekende serveersters...

Goedkope restaurants = puzzelen met de menukaart + geen engels sprekende serveersters...

Dan volgt er een sprint naar de toiletten, gevolgd door een 1-minuut-plaspauze, omdat de bus eigenlijk ook vertrekt om 20 minuten over 12… De bus rijdt ons naar het centrale plein in Ulaanbaatar en laat ons er daar uit. Dan zoeken we een restaurant. Aangezien we een budget hebben van 5000 Tugruk per dag (is ongeveer 3 euro), moeten we een goedkope plek zoeken, omdat we anders aan het eind van het budget een stuk maand overhouden (vrij vertaald naar Loesje). Dat lukt de ene keer beter dan de andere keer. Nadat het warme eten besteld en gebracht is, hebben we vaak nog zo’n 10 minuten om het op te eten, voordat we naar het VSO kantoor lopen en glijden. Daar volgt dan een middagprogramma (bijvoorbeeld over financiële/organisatorische zaken, werken met een tolk en culturele zaken).

Tegen vijf uur zijn we klaar en kunnen we op zoek naar een supermarkt. Er is niet zo heel veel keuze in de kleine supermarkten, maar de grote zijn duur. Via via hebben we nu een grote goedkope supermarkt gevonden (jaja, handig om hier contact te leggen met de andere laag-gebudgetteerden). Soms is er brood in het guesthouse, soms niet. Soep met brood in het eerste geval en zeer goedkope hoesjoer (vorige keer kaassouffles genoemd) bij een eettent 100m verderop (beetje minder lekker dan de vorige keer, maar toch ok) in het tweede geval is ons avondeten. Daarna een uurtje internetten om de hele familiekring en vriendengroep op de hoogte te houden en daarna is het weer stampen geblazen om alle woorden en zinnen van die ochtend in het hoofd te krijgen.

‘s Avonds en bij het toiletbezoek moet je ongeveer 10 minuten rekenen voor het ontkleden (dankzij alle laagjes) en meestal gaan we niet te laat naar bed om de volgende dag weer fris op te staan. Gisteravond zijn we naar Café Amsterdam geweest. Daar werd een film vertoond over Mongolië in 1992. Beetje depri film, maar gaf voldoende gespreksstof voor een leuke discussie in de groep. Zeker met een biertje erbij en een hoop andere expats (onder andere Nederlanders natuurlijk) was het erg gezellig. Ja, dus eigenlijk niks om een heel bericht over te schrijven op mijn weblog😉

Nog even snel wat woordjes leren in de koude bus

Nog even snel wat woordjes leren in de koude bus

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Weer even terug in de schoolbanken

Weer even terug in de schoolbanken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En 's middags met een tolk de schoonmaakster vertellen wat 'fair trade' is

En 's middags met een tolk de schoonmaakster vertellen wat 'fair trade' is

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: