Wat kan je in Mongolië verwachten?

Aanstaande donderdag gaat het gebeuren: ik stap op het vliegtuig om na 12 uur reizen en met 7 uur tijdsverschil (het is daar half 7 ‘s ochtends als ik arriveer) in Mongolië te landen. De afgelopen weken heb ik me hierop kunnen voorbereiden via trainingen van VSO, de Lonely Planet en zelfs een Mongools etentje bij Robert Jan en Jolanda! Vandaar dat ik jullie hierbij ook wat kan voorbereiden op wat er komen gaat!

In Mongolië wonen nog geen 3 miljoen mensen, terwijl het land ruim 37 keer zo groot is als Nederland. Het inkomen (Gross National Income (GNI)) ligt met 1630 US dollars laag (in vergelijking met Nederland met 48,460 US dollars en beetje jammer dat ik alleen maar lokaal loon krijg😉 ) en daarmee behoort Mongolië tot een ontwikkelingsland met een laag gemiddeld inkomen. Het interessante is dat vrijwel iedereen kan lezen en schrijven (97% van de mensen ouder dan 15 jaar), mij is verteld dat dit komt door het communistische regime van de voorgaande jaren die dat verplichtten. In 2008 had het land nog een schuld van 55,8% van het GNI, waardoor ze jaarlijks veel geld nodig hebben om hun schulden af te betalen.

Qua klimaat heerst er een echt landklimaat: het kan er ruim 30 graden vriezen terwijl het in de zomer ook boven de 30 graden kan worden. In de winter gaan er dan ook regelmatig dieren dood door de vrieskou. De mensen wonen voornamelijk in tenten (gers), waarbinnen het warm gestookt wordt via een kachel die in het midden van de tent staat. Daardoor bevriezen ze niet en worden de Mongolen gemiddeld zo’n 67 jaar oud. In die 67 jaren eten ze met name rijst en aardappelen met veel vlees. Een typisch Mongools gerecht is een soep van schapenvlees (alles van het schaap gaat in de soep) met aardappelen in een plastic bakje. De schapenkop is een delicatesse…

Ik ga er heen om te analyseren waar de lokale herders met onvoldoende vee om van ‘rond te komen’ behoefte aan hebben en wat hun vaardigheden zijn, zodat ze hun inkomen kunnen verhogen. Nog ruim 40% van de inwoners van Mongolië haalt hun hoofdinkomen uit de landbouw. Daarnaast analyseer ik welke marketing mogelijkheden voor agrarische producten er zijn en hoe eventueel een alternatief inkomen gerealiseerd kan worden. Dit bespreek ik met het lokale projectteam, de overheidsinstellingen, boeren/herders-organisaties en de andere vakdeskundigen die er zitten (van meerdere disciplines zijn VSO’ers aanwezig). De afgelopen jaren zijn in dit project waar ik ook deel van uitmaak al honderden waterputten geslagen en opnieuw bruikbaar gemaakt, wat wel nodig was, omdat maar 49% van de mensen op het platteland toegang had tot schoon drinkwater in 2008. Wat nou de precieze invulling van mijn baan is, zal later blijken en daar zal ik uiteraard over schrijven op deze weblog.

(Data komen uit de database van de Worldbank, de Lonely Planet van Mongolië en de beschrijving van mijn baan)

One response to this post.

  1. Posted by Janneke en Eelke on February 9, 2011 at 4:14 pm

    Hee Dorieke,

    Er staat je weer een groot avontuur te wachten. We wensen je bescherming, gezondheid en een leerzame tijd toe.

    Gods Zegen,

    Eelke en Janneke

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: